Πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε, αν δεν θέλουμε να απαρνηθούμε την πνευματική ειλικρίνεια, ότι η ενσωμάτωση πληθυσμών που ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς είναι εγγενώς αδύνατη...
...υπάρχει μόνο ένα πολιτισμικό κενό, το οποίο αναπόφευκτα γεμίζει ένας άλλος πολιτισμός, αυτός των εισβολέων. Όσοι έρχονται να γεμίσουν αυτό το κενό απλώς εκτελούν ένα σχέδιο...
Ἕνας παγκόσμιος χάρτης τοῦ 1821, δείχνει πῶς ἔβλεπαν τόν κόσμο τότε οἱ δημιουργοί του ὡς πρός τό ἡθικό ( θρησκεία, ἐξουσία,κοινωνία κ.λπ.) καί πολιτιστικό μέρος :
...Οι άνθρωποι δεν είναι αρκετά απελπισμένοι ακόμα. Όσο η μεσαία τάξη εξακολουθεί να υπάρχει και να έχει ακόμα το εισόδημά της, οι άνθρωποι δεν θα επαναστατήσουν.
Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις που μπορούν να ακολουθήσουν οι αναθεωρητές όταν κοιτάζουν πίσω στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπάρχουν εκείνοι που εκφράζουν καθαρή συμπάθεια για τον γερμανικό σκοπό. Υπάρχουν εκείνοι που εκφράζουν συμπάθεια για τον συμμαχικό σκοπό, ενώ παράλληλα εκθέτουν τις αδικίες και τις απάτες των Συμμάχων, και υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος ήταν ένα τεράστιο λάθος και ότι δεν έπρεπε ποτέ να είχε διεξαχθεί εξαρχής. Με το βιβλίο του, το 2008 « Churchill, Hitler και ο περιττός πόλεμος:
« ...ένα πράγμα έγινε σαφές,... ότι πίσω μας στεκόταν ένα κράτος που ήδη ετοιμαζόταν να κινηθεί εναντίον μας...
»... Γιατί μόλις δω έναν εχθρό να φέρει το τουφέκι του, δεν θα περιμένω μέχρι να τραβήξει τη σκανδάλη. Αντίθετα, είμαι αποφασισμένος να τραβήξω πρώτα εγώ τη σκανδάλη ...»
