Ἡ κλοπή τῆς Σκέψης

 ... η τεχνολογία καταβροχθίζει τη ζωή μας με ακόμη πιο ύπουλους τρόπους. Τα γνωστικά ελλείμματα που μας προκαλεί η καταναγκαστική χρήση της τεχνολογίας εξελίσσονται, θέτοντας σε κίνδυνο την ικανότητά μας να συγκεντρωνόμαστε και μειώνοντας τις νευρωνικές μας συνάψεις. Αυτές οι επιπτώσεις πολλαπλασιάζονται με την έλευση της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία απαιτεί πλήρη ανάθεση σκέψης, μας εξαιρεί από την κριτική κρίση και την ηθική διάκριση και ατροφεί τις νοητικές ικανότητες.

Θάνατος ἀπό τήν DEI: Ὁ Σιδερένιος Νόμος τοῦ Ἀριστερισμοῦ Σκοτώνει

Λυπάμαι που ο Arday αυτοκτόνησε, αλλά η ευθύνη βαρύνει τους αριστερούς που τον ανέβασαν, όχι τους δεξιούς που τον κατέβασαν. Είναι πάλι ο Σιδερένιος Νόμος του Αριστερισμού: οι αριστεροί κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά σε πράγματα που ισχυρίζονται ότι νοιάζονται περισσότερο. Αν είχε υποβληθεί σε λευκά πρότυπα, η λογοκλοπή του δεν θα τον είχε πάει ποτέ τόσο ψηλά ή δεν θα τον είχε φέρει τόσο χαμηλά. Έζησε και πέθανε με βάση την DEI. φωτό

Τοῦ Tobias Langdon

Είπατε «δημοκρατία»;

του Bruno Guigue
Ενάντια στην απάτη του φιλελευθερισμού, ας θυμηθούμε την αληθινή, σωστά επαναστατική έννοια ενός λανθασμένου όρου.
Δεν έχουμε ακόμη λάβει το μέτρο μιας πραγματικότητας που ωστόσο επιβάλλεται στον πιο αποσπασμένο παρατηρητή: από τις αποικιακές σφαγές μέχρι τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τα λεγόμενα δημοκρατικά καθεστώτα φέρουν βαριά ευθύνη για τις συγκρούσεις που πλήττουν την ανθρωπότητα εδώ και δύο αιώνες. Μπορείτε πάντα να θάψετε το κεφάλι σας στην άμμο.

Από τον «Αττίλα ΙΙ» στη Ρω: 52 χρόνια μετά, η Τουρκία αλλάζει μέσα, όχι στρατηγική

Η Κύπρος δεν χάθηκε ολόκληρη στις 20 Ιουλίου 1974. Τότε άρχισε η τουρκική εισβολή, δημιουργήθηκε το προγεφύρωμα των δυνάμεων της Άγκυρας και η Κερύνεια πέρασε υπό τον έλεγχό τους. Η οριστική γεωγραφική διχοτόμηση του νησιού επιβλήθηκε κυρίως τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 14 Αυγούστου 1974, όταν εξαπολύθηκε η δεύτερη φάση της εισβολής, ο λεγόμενος «Αττίλας ΙΙ».

Ο μύθος του «βασισμένου» Ισλάμ: Ισλαμοαριστερισμός και η ιδεολογική μιζέρια της δεξιάς

Πλάτωνας Bodybuilder
Η αμερικανική Δεξιά απαιτεί ένα γεωπολιτικό φετίχ για να λειτουργήσει. Είναι ένας βαθιά ριζωμένος ιδεολογικός μηχανισμός μέσα στην αμερικανική πολιτική φαντασία: η ανάγκη για έναν καταπιεσμένο λαό κάπου στον κόσμο τον οποίο πρέπει να σώσει από την καταπίεση και να οδηγήσει στην ελευθερία. Είναι μια μορφή πρόνοιας εγγενής στην αμερικανική κοσμοθεωρία. Με άλλα λόγια, για τμήματα της αμερικανικής Δεξιάς - ιδιαίτερα της Χριστιανικής Δεξιάς - είναι απαραίτητο να υπερασπιστούν είτε το Ισραήλ είτε τους Παλαιστίνιους, το Ισλάμ ή τον Ιουδαϊσμό, ως μορφή αντίστασης ενάντια στην καταπίεση.