Τα χυτήρια αλουμινίου υψηλής έντασης ισχύος λένε ότι χρειάζονται κρατική υποστήριξη για να επιβιώσουν.
Στη βιομηχανία αλουμινίου, το κλείσιμο ενός μεταλλουργείου είναι μια αγωνιώδης απόφαση. Μόλις διακοπεί το ρεύμα και οι «γλάστρες» παραγωγής επανέλθουν σε θερμοκρασία δωματίου, μπορεί να χρειαστούν πολλοί μήνες και δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για να επαναφερθούν στο διαδίκτυο.
Ωστόσο, το Norsk Hydro ASA είναι προετοιμάζεται αυτόν τον μήνα για να κάνει ακριβώς αυτό σε ένα τεράστιο εργοστάσιο στη Σλοβακία. Και δεν είναι το μόνο — η ευρωπαϊκή παραγωγή έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα από τη δεκαετία του 1970 και οι γνώστες της βιομηχανίας λένε ότι η κλιμακούμενη ενεργειακή κρίση απειλεί τώρα να δημιουργήσει ένα γεγονός εξαφάνισης σε μεγάλες εκτάσεις της παραγωγής αλουμινίου της περιοχής.
Η εξήγηση βρίσκεται στο παρατσούκλι του αλουμινίου: « πηγμένος ηλεκτρισμός ». Το μέταλλο – που χρησιμοποιείται σε μια τεράστια γκάμα προϊόντων, από σκελετούς αυτοκινήτων και δοχεία αναψυκτικού έως βαλλιστικούς πυραύλους – παράγεται με θέρμανση των πρώτων υλών μέχρι να διαλυθούν και στη συνέχεια με ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από το δοχείο, καθιστώντας το εξαιρετικά ενεργό. Ένας τόνος αλουμινίου απαιτεί περίπου 15 μεγαβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας, αρκετή για να τροφοδοτήσει πέντε σπίτια στη Γερμανία για ένα χρόνο.
Ορισμένα μεταλλουργεία προστατεύονται από κρατικές επιδοτήσεις, μακροπρόθεσμες συμφωνίες ηλεκτρικής ενέργειας ή πρόσβαση στη δική τους ανανεώσιμη ενέργεια, αλλά τα υπόλοιπα αντιμετωπίζουν ένα αβέβαιο μέλλον.
«Η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν τα χυτήρια αλουμινίου φύγουν, δεν επιστρέφουν», δήλωσε ο Mark Hansen, διευθύνων σύμβουλος του οίκου εμπορίας μετάλλων Concord Resources Ltd. «Υπάρχει ένα επιχείρημα που εκτείνεται πέρα από την απασχόληση: αυτό είναι ένα σημαντικό εμπόρευμα βασικών μετάλλων , πηγαίνει σε αεροσκάφη, όπλα, μεταφορές και μηχανήματα».
Καθώς η παραγωγή πέφτει, οι εκατοντάδες Ευρωπαίοι κατασκευαστές που μετατρέπουν το μέταλλο σε ανταλλακτικά για γερμανικά αυτοκίνητα ή γαλλικά αεροπλάνα εξαρτώνται όλο και περισσότερο από εισαγωγές που θα μπορούσαν να γίνουν πιο δαπανηρές. Κάποιοι αγοραστές προσπαθούν επίσης αποφύγετε το μέταλλο από τη Ρωσία, η οποία είναι συνήθως μεγάλος προμηθευτής στην Ευρώπη.
Power Hungry
Το αλουμίνιο απαιτεί περίπου 40 φορές περισσότερη ενέργεια για να κατασκευαστεί από τον χαλκό
Πηγές: Διεθνές Ινστιτούτο Αλουμινίου; Nyrstar; Wood Mackenzie; Logar, V., Škrjanc, I. The Influence of Electric-Arc-Furnace Input Feeds on its Electrical Energy Consumption, J. Sustain. Μεταλλικό.
Η βιομηχανία λέει ότι χρειάζεται επειγόντως κρατική υποστήριξη για να επιβιώσει. Ωστόσο, οποιαδήποτε μέτρα, όπως σταθερά ανώτατα όρια τιμών για τη διατήρηση της λειτουργίας των εργοστασίων που διψούν για ενέργεια, μπορεί να είναι δύσκολο να δικαιολογηθούν ενώ οι καταναλωτές αντιμετωπίζουν αυξανόμενους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και διαφαίνεται η απειλή με δελτίο και διακοπή ρεύματος.
Διαβάστε: Η Ευρώπη φαίνεται έτοιμη για ενεργειακή διαβάθμιση μετά τη ρωσική περικοπή
Τα δεινά του τομέα του αλουμινίου προσφέρουν ένα εντυπωσιακό παράδειγμα του τι συμβαίνει στις ενεργοβόρες βιομηχανίες της Ευρώπης: σε όλη την ήπειρο, λιπασματοποιοί, τσιμεντοβιομηχανίες, χαλυβουργεία και μεταλλουργεία ψευδαργύρου κλείνουν επίσης αντί να πληρώνουν εντυπωσιακές τιμές για το φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια.
Το πιο ανησυχητικό είναι για τον μεταποιητικό τομέα της περιοχής: μπορεί να μην πρόκειται απλώς για κλείσιμο για το χειμώνα. Οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας για το 2024 και το 2025 έχουν επίσης εκτοξευθεί, απειλώντας τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα πολλών βιομηχανιών.
Σε πρόσφατες τιμές της αγοράς, ο ετήσιος λογαριασμός ρεύματος για το μεταλλουργείο Slovalco θα ήταν περίπου δύο δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο Milan Vesely. Η Slovalco αποφάσισε να σβήσει το εργοστάσιο λόγω ενός συνδυασμού αυξανόμενων τιμών ενέργειας και έλλειψης αντιστάθμισης εκπομπών που είναι διαθέσιμη στα μεταλλουργεία σε άλλα μέρη του μπλοκ.
Η επανεκκίνηση του εργοστασίου - η οποία θα μπορούσε να διαρκέσει έως και ένα χρόνο - θα είναι δυνατή μόνο μέσω κάποιου συνδυασμού φθηνότερης ενέργειας, απότομης αύξησης των τιμών του αλουμινίου και πρόσθετης κρατικής υποστήριξης, δήλωσε ο Vesely σε συνέντευξή του αυτή την εβδομάδα στο εργοτάξιο.
«Πρόκειται για μια πραγματική υπαρξιακή κρίση», δήλωσε ο Paul Voss, γενικός διευθυντής της European Aluminium, η οποία εκπροσωπεί τους μεγαλύτερους παραγωγούς και μεταποιητές της περιοχής. «Πρέπει πραγματικά να διευθετήσουμε κάτι αρκετά γρήγορα, διαφορετικά δεν θα μείνει τίποτα να διορθωθεί».
Σε συνδυασμό με τους εισαγωγικούς δασμούς για τους οποίους οι ταλαιπωρημένοι παραγωγοί της Ευρώπης πάλεψαν σκληρά να επιβάλουν, το αυξανόμενο κόστος της ενέργειας θα μπορούσε να αφήσει τους κατασκευαστές αντιμέτωπους με ένα ολοένα και μεγαλύτερο ασφάλιστρο σε σχέση με τις επικρατούσες διεθνείς τιμές προκειμένου να εξασφαλίσουν τον εφοδιασμό, σε ένα περαιτέρω πλήγμα στην ανταγωνιστική θέση της Ευρώπης στο παγκόσμιο βιομηχανική οικονομία.
Παραγωγοί άλλων μέταλλα όπως ο ψευδάργυρος και ο χαλκός βλάπτουν επίσης πολύ, αλλά οι τεράστιες ποσότητες ενέργειας που απαιτούνται για την κατασκευή του αλουμινίου έχουν καταστήσει τον τομέα ιδιαίτερα ασύμφορο.
Στη Γερμανία, η ισχύς που απαιτείται για την παραγωγή ενός τόνου αλουμινίου θα κόστιζε περίπου 4.200 δολάρια στην αγορά spot την Παρασκευή, αφού ξεπέρασε τα 10.000 δολάρια τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Bloomberg. Η τιμή των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης του London Metal Exchange ήταν περίπου 2.300 δολάρια ο τόνος την Παρασκευή. Αυτό σημαίνει ότι οι περικοπές φαίνεται ότι θα επιταχυνθούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Πτώση παραγωγής
Η παραγωγή αλουμινίου στην Ευρώπη έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1973
Πηγή: Διεθνές Ινστιτούτο Αλουμινίου
«Όποτε έχουμε ύφεση στην οικονομική ανάπτυξη και τα περιθώρια των μεταλλουργείων υφίστανται πίεση, βλέπουμε τα ευρωπαϊκά μεταλλουργεία να κλείνουν ένα αξιοπρεπές τμήμα της παραγωγικής τους ικανότητας», δήλωσε ο Uday Patel, ανώτερος διευθυντής έρευνας στο Wood Mackenzie. «Όταν τα πράγματα βελτιώνονται, υπάρχουν μερικά χυτήρια που δεν επιστρέφουν ποτέ ξανά στο διαδίκτυο».
Η Wood Mackenzie εκτιμά ότι η Ευρώπη έχει ήδη χάσει περίπου 1 εκατομμύριο τόνους της ετήσιας παραγωγικής της ικανότητας αλουμινίου και ο Patel είπε ότι αναμένει ότι περίπου το 25% αυτής μπορεί να περιοριστεί οριστικά. Άλλοι 500.000 τόνοι είναι «πολύ ευάλωτοι» στο κλείσιμο, εκτιμά η Wood Mackenzie.
Οι περικοπές είχαν μικρό αντίκτυπο στις τιμές του αλουμινίου, οι οποίες μειώθηκαν κατά περισσότερο από 40% από την κορύφωση τον Μάρτιο καθώς Οι έμποροι προετοιμάζονται για μια παγκόσμια πτώση της ζήτησης που θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο σοβαρή.
Όμως, ενώ οι απώλειες παραγωγής της Ευρώπης αντιπροσωπεύουν περίπου το 1,5% της παγκόσμιας προσφοράς, θα αφήσουν τους καταναλωτές στην Ευρώπη να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από εισαγωγές που θα είναι πιο δαπανηρές και θα έχουν μεγαλύτερο αποτύπωμα άνθρακα.
Ήδη, οι ευρωπαίοι κατασκευαστές πληρώνουν βαριά τέλη παράδοσης για να αποστέλλουν αλουμίνιο στα τοπικά λιμάνια και περαιτέρω αυξήσεις θα μπορούσαν να τους αφήσουν σε ολοένα και πιο μη ανταγωνιστική θέση σε σχέση με τους ομολόγους τους σε όλη την Ασία και τις ΗΠΑ.
Import Reliance
Η ΕΕ αγοράζει σχεδόν το ήμισυ του αλουμινίου της από προμηθευτές εκτός του μπλοκ
Πηγή: European Aluminium
Σημείωση: Στοιχεία για χώρες της Ε.Ε. Το Ηνωμένο Βασίλειο περιλαμβάνεται στα δεδομένα του 2021
Η ενεργειακή κρίση κυματίζει επίσης γρήγορα την αλυσίδα εφοδιασμού σε εταιρείες που αγοράζουν αλουμίνιο από μεταλλουργεία και το μετατρέπουν σε εξειδικευμένα προϊόντα που χρησιμοποιούνται σε οτιδήποτε, από αυτοκίνητα έως συσκευασίες τροφίμων.
Χρησιμοποιούν σημαντικές ποσότητες φυσικού αερίου στη διαδικασία και πολλοί προσπαθούν να μετακυλίσουν το αυξανόμενο ενεργειακό τους κόστος μέσω συμβατικών προσαυξήσεων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν πρόσθετο κόστος για τους κατασκευαστές για τα επόμενα χρόνια.
https://www.bloomberg.com/news/articles/2022-09-04/energy-crisis-europe-s-aluminum-smelters-are-struggling-to-survive
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου