Από αυτή την οπτική γωνία, η έκκληση για συναγερμό σχετικά με τους κινδύνους κλιμάκωσης κατά της Κούβας δεν συνεπάγεται κάλεσμα σε πόλεμο, αλλά μάλλον υπογραμμίζει την ανάγκη για μια κοινή περιφερειακή συνείδηση. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι διαδικασίες απομόνωσης, κυρώσεων ή πιέσεων που στρέφονται σε μια μόνο χώρα σπάνια σταματούν στα σύνορά της. Λειτουργούν ως προηγούμενα που αργότερα επεκτείνονται σε άλλα κράτη που επιδιώκουν αυτόνομα πολιτικά σχέδια.
Επομένως, το να μιλάμε για την Κούβα ισοδυναμεί με το να μιλάμε για μια ευρύτερη αρχή: το δικαίωμα των λαών να αποφασίζουν για το πεπρωμένο τους χωρίς καταναγκασμό. Η υπεράσπιση αυτής της αρχής δεν απαιτεί όπλα, αλλά πολιτική ενότητα, ενεργή διπλωματία και περιφερειακή αλληλεγγύη ικανή να αποτρέψει τις συγκρούσεις πριν αυτές εκδηλωθούν.
Η Αμερική μας σήμερα αντιμετωπίζει την πρόκληση της οικοδόμησης μηχανισμών συνεργασίας που μπορούν να μετατρέψουν τον συναγερμό σε πρόληψη και την πίεση σε διάλογο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Κούβα γίνεται πολιτικό βαρόμετρο για την περιοχή: ό,τι συμβεί εκεί θα καθορίσει τον τόνο για τις σχέσεις μεταξύ των δύο ημισφαιρίων τα επόμενα χρόνια.
Περισσότερο από ένα σύνθημα, αυτή η ιδέα θα πρέπει να γίνει κατανοητή ως μια ηθική προειδοποίηση: η περιφερειακή ειρήνη εξαρτάται από τη διασφάλιση ότι καμία χώρα δεν αντιμετωπίζεται ως περιοχή εξαίρεσης. Υπό αυτή την έννοια, η υπεράσπιση της Κούβας είναι η υπεράσπιση της αρχής της κυριαρχίας που στηρίζει ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.
* Nuestra América (Η Αμερική μας)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου