...η ειρήνη δεν ήταν προς το συμφέρον μιας σταθερής κοινωνίας και αν μπορούσε να επιτευχθεί διαρκής ειρήνη, σχεδόν σίγουρα δεν θα ήταν προς το συμφέρον της κοινωνίας να την επιτύχει. Ο πόλεμος ήταν μέρος της οικονομίας. Επομένως, ήταν απαραίτητο να κατανοήσουμε μια κατάσταση πολέμου για μια σταθερή οικονομία.
... Ο πόλεμος είναι προοδευτικός για την έρευνα και την ανάπτυξη οπλικών συστημάτων που ωθούν την τεχνολογική πρόοδο...
... όπως ακριβώς και τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», το σημαντικό σημείο είναι ότι το «The Report from Iron Mountain» ... γραμμένο ως μια μελέτη από ένα αμοραλιστικό think tank ...εξηγεί την πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Ανεξάρτητα από την προέλευσή του, οι έννοιες που παρουσιάζονται σε αυτό εφαρμόζονται πλέον σχεδόν με κάθε λεπτομέρεια. Δεν είναι περίεργο που το σύστημα προσπάθησε να κατευθύνει την αφήγηση, το σβήσιμο μνήμης και το θάψιμο του βιβλίου.
Τοῦ Russ Winter
Το 1967, οι εκδόσεις Dial Press δημοσίευσαν ένα μη εξουσιοδοτημένο βιβλίο με τίτλο «Η Έκθεση από το Iron Mountain σχετικά με τη Δυνατότητα και την Επιθυμία για Ειρήνης», το οποίο ο εκδότης παρουσίασε ως έκθεση μιας επιτροπής που διορίστηκε από την κυβέρνηση. Ο εκδότης ισχυρίζεται ότι είναι προϊόν μιας ειδικής και μυστικής ομάδας μελέτης 15 ανδρών, των οποίων οι ταυτότητες έπρεπε να παραμείνουν μυστικές. Τη χρονιά που εκδόθηκε, έγινε μπεστ σέλερ των New York Times .
Η έκθεση, η οποία ήταν έντονα υποσημειωμένη, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η ειρήνη δεν ήταν προς το συμφέρον μιας σταθερής κοινωνίας και ότι ακόμη και αν μπορούσε να επιτευχθεί διαρκής ειρήνη, σχεδόν σίγουρα δεν θα ήταν προς το συμφέρον της κοινωνίας να την επιτύχει. Ο πόλεμος ήταν μέρος της οικονομίας. Επομένως, ήταν απαραίτητο να κατανοήσουμε μια κατάσταση πολέμου για μια σταθερή οικονομία.
Το κύριο συμπέρασμα της έκθεσης ήταν ότι, στο παρελθόν, ο πόλεμος ήταν το μόνο αξιόπιστο μέσο για την επίτευξη αυτού του στόχου. Υποστηρίζει ότι μόνο σε περιόδους πολέμου ή απειλής πολέμου οι μάζες είναι αρκετά υποχωρητικές ώστε να φέρουν τον ζυγό της κυβέρνησης χωρίς αντιδράσεις.
Το RFIM δημιουργεί την ψευδή διαλεκτική των εθνών έναντι της παγκόσμιας κυβέρνησης. Υπονοεί ότι το εθνικό σύστημα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον πόλεμο και ότι η θεραπεία είναι μια παγκόσμια κυβέρνηση. Αυτό είναι άκυρο εκ πρώτης όψεως.
Παραδείγματα λογικής του «Iron Mountain» και αποκάλυψης μεθόδου:
Ο πόλεμος είναι το καθοριστικό στοιχείο της ύπαρξης οποιουδήποτε έθνους σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο έθνος. Χωρίς το πολεμικό σύστημα, καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε ποτέ να αποδεχτεί τη νομιμότητά της ή το δικαίωμά της να κυβερνά την κοινωνία.
Η πιθανότητα πολέμου παρέχει την εξωτερική αναγκαιότητα χωρίς την οποία κανένα έθνος δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία. Η βασική εξουσία του σύγχρονου κράτους επί του λαού του έγκειται στην πολεμική του ισχύ.
Ο πόλεμος είναι μια απαραίτητη οικονομική σπατάλη. Λειτουργεί εκτός του κανονικού συστήματος προσφοράς και ζήτησης. Δημιουργεί τεχνητή ζήτηση. Οι αμυντικές δαπάνες είναι ένας προσομοιωτής του εθνικού μεταβολισμού. Ο πόλεμος είναι προοδευτικός για την έρευνα και την ανάπτυξη οπλικών συστημάτων που ωθούν την τεχνολογική πρόοδο.
Winter Watch συμπέρασμα Νο. 1
Υποκατάσταση του πολέμου με απάτες και η ίδια εξουσία του «Σιδερένιου Βουνού» επί των ανθρώπων τίθεται σε εφαρμογή. Στο σχέδιο RFIM, τα υποκατάστατα ή οι βελτιώσεις στο πολεμικό σύστημα πρέπει να είναι αξιόπιστα και να γίνονται αποδεκτά από τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού.
Το RFIM δηλώνει ότι «θα χρειαστεί αμέσως νέος πολιτικός μηχανισμός» και «η απειλή θα πρέπει να εφευρεθεί».
Ερμηνεία: Διατήρηση του πολεμικού συστήματος μέχρι να τεθούν σε ισχύ και να λειτουργήσουν όλα τα υποκατάστατα (όπως οι απάτες) έτσι ώστε η δικαιολόγηση της αυταρχικής κακιστοκρατικής διακυβέρνησης να έχει συνέχεια. ( Σημ. Πελασγ. Περί κακιστοκρατίας, θυμηθεῖτε παλαιώτερο θέμα μας : Πολιτική Πονηρολογία : Μία ψυχολογική ἀνατομία τοῦ Κακοῦ... )
Ένα μέλος της επιτροπής, ένας άγνωστος καθηγητής σε ένα κολέγιο στη Μεσοδυτική Αμερική, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την έκθεση.
Στις 26 Νοεμβρίου 1967, το RFIM σχολιάστηκε στην ενότητα βιβλίων της Washington Post από τον Herschel McLandress, το οποίο ήταν το ψευδώνυμο του John Kenneth Galbraith, καθηγητή οικονομικών στο Χάρβαρντ και πρέσβη των ΗΠΑ στην Ινδία, κατά τη διάρκεια της θητείας του προέδρου Kennedy.
Ο Galbraith, ο οποίος ήταν επίσης μέλος του CFR, είπε ότι γνώριζε από πρώτο χέρι την αυθεντικότητα του RFIM, επειδή είχε προσκληθεί να συμμετάσχει σε αυτό. Παρόλο που δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στην επίσημη ομάδα, ζητήθηκε η γνώμη του κατά καιρούς και του ζητήθηκε να κρατήσει το έργο μυστικό.
Ο G. Edward Griffin έγραψε στο βιβλίο του «Δημιούργημα από το Νησί Jekyll »:
Αν και η προέλευση της έκθεσης αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων, το ίδιο το έγγραφο υπονοεί ότι ανατέθηκε από το Υπουργείο Άμυνας υπό τον Υπουργό Άμυνας Robert McNamara και συντάχθηκε από το Ινστιτούτο Χάντσον που βρίσκεται στους πρόποδες του Iron Mountain στο Croton-on-Hudson της New York. Το Ινστιτούτο Hudson ιδρύθηκε και διοικήθηκε από τον Herman Kahn, πρώην μέλος της Rand Corporation. Τόσο ο McNamara όσο και ο Kahn ήταν μέλη του CFR.
Ο τελικός υποψήφιος για μια χρήσιμη παγκόσμια απειλή ήταν η ρύπανση του περιβάλλοντος. Αυτή θεωρήθηκε ως η πιο πιθανή να επιτύχει επειδή θα μπορούσε να σχετίζεται με παρατηρήσιμες συνθήκες όπως το νέφος και η ρύπανση των υδάτων - με άλλα λόγια, θα βασιζόταν εν μέρει σε γεγονότα και, ως εκ τούτου, θα ήταν αξιόπιστη. Θα μπορούσαν να γίνουν προβλέψεις που να δείχνουν σενάρια τέλους της γης εξίσου φρικτά με τον ατομικό πόλεμο.
Η ακρίβεια σε αυτές τις προβλέψεις δεν θα ήταν σημαντική. Ο σκοπός τους θα ήταν να τρομάξουν, όχι να ενημερώσουν. Ίσως μάλιστα να ήταν απαραίτητο να δηλητηριαστεί σκόπιμα το περιβάλλον για να γίνουν οι προβλέψεις πιο πειστικές και να επικεντρωθεί η κοινή γνώμη στην καταπολέμηση ενός νέου εχθρού.
Οι μάζες θα αποδέχονταν πιο πρόθυμα μια πτώση του βιοτικού επιπέδου, τις αυξήσεις φόρων και τις γραφειοκρατικές παρεμβάσεις στη ζωή τους απλώς ως «το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για να σώσουμε τη Μητέρα Γη».
Όπως επεσήμανε η Έκθεση, η αλήθεια δεν είναι σημαντική σε αυτά τα ζητήματα. Αυτό που μετράει είναι τι μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να πιστέψουν. Η «αξιοπιστία» είναι το κλειδί, όχι η πραγματικότητα.
Μήπως να διαμαρτυρηθεί κανείς πολύ δυνατά; Δεκαετίες θολώνουν τά νερά
Τρεις άνδρες — ο Victor Navasky, ο Richard Lingeman και ο Leonard C. Lewin — ισχυρίζονται ότι είπαν ψέματα για να δημιουργήσουν μια πολιτική παρωδία, καθώς μια διαρροή κυβερνητικής έκθεσης υποτίθεται ότι παραδόθηκε στον Lewin από ένα από τα 15 μέλη μιας ειδικής κυβερνητικής ομάδας.
Έχοντας διαβάσει το «Iron Mountain», πραγματικά δεν καταλαβαίνω πώς αυτά τα αριστερά φερέφωνα θα είχαν το κίνητρο, τη διορατικότητα και την ικανότητα να επινοήσουν αυτό το βιβλίο. Δεν είναι και τόσο καλό για μένα, αλλά αποφασίστε μόνοι σας.
Αλλά το 1972, αφού το βιβλίο κέρδισε σημαντική απήχηση για πάνω από μισή δεκαετία στην πατριωτική κοινότητα, ο Lewin εμφανίστηκε ξαφνικά για να ανακοινώσει ότι ήταν ο πραγματικός συγγραφέας της έκθεσης. Επιπλέον, ήταν γραμμένη ασυνήθιστα ως «σάτιρα».
Ο Lewin, ο Εβραίος αυτοαποκαλούμενος «συγγραφέας», αρνήθηκε ότι το RFIM ήταν μια πραγματική κυβερνητική έκθεση και, ως εκ τούτου, δεν ήταν δημόσια και επέμεινε στην προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων. Αντί να επιτρέψουν την ελεύθερη και ανοιχτή συζήτηση, η ομάδα του προχώρησε στη συνέχεια στο να αφιερώσει όλη της την ενέργεια στο να εκθέσει το δικό του υποτιθέμενο έργο ως φάρσα και να απαγορεύσουν την κυκλοφορία του βιβλίου, χωρίς ούτε μία θετική αναφορά στην προφητική αποκάλυψη των μεθοδολογικών μηνυμάτων που περιέχονται στο RFIM.
Τα πνευματικά δικαιώματα τελικά επιβλήθηκαν μετά από μια παρατεταμένη νομική διαμάχη με το Liberty Lobby, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Mark Lane, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Rush to Judgment», ένα βιβλίο που αμφισβήτησε την εκδοχή της Επιτροπής Warren για τη δολοφονία του John F. Kennedy.
Αυτός ο ομολογουμένως απατεώνας και ψεύτης ( «τον γνωρίζεις και καταλαβαίνεις»), έγραψε αργότερα ένα σενάριο με τίτλο «Οι ειδικοί μιλούν: Η οριστική συλλογή αυθεντικής παραπληροφόρησης». Το 2008, έγραψε ένα νεοσυντηρητικό σιωνιστικό μακροσκελές άρθρο με τίτλο «Η αποστολή εξετελέσθη! (ή πώς κερδίσαμε τον πόλεμο στο Ιράκ)».
Το 2005, ο Navasky διορίστηκε πρόεδρος του Columbia Journalism Review (CJR). Αυτός ο διορισμός προκάλεσε κάποιες αντιπαραθέσεις. Οι επικριτές της πολιτικής δεξιάς το θεώρησαν ως απόκρυψη του γεγονότος ότι — παρά την υποτιθέμενη έλλειψη πολιτικής προκατάληψης του περιοδικού — ένας «σημαντικός αριστερός πολεμιστής αποφασίζει για το CJR χωρίς καμία αναφορά στον τίτλο του περιοδικού».
Το 2008, ο Victor Navasky επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του στη δημιουργία του RFIM και όρισε τον Leonard Lewin ως τον κύριο συγγραφέα με «συνεισφορά» από τον προαναφερθέντα οικονομολόγο Galbraith, δύο εκδότες του σατιρικού περιοδικού Monocle ( Marvin Kitman και Richard Lingeman) και τον ίδιο.
Ο Richard Lingeman στη δική του σελίδα βιογραφικού αναφέρει ότι ήταν πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών. Στο Σώμα Αντικατασκοπείας του Στρατού, έγραψε ο Lingeman, βρέθηκε «βυθισμένος σε μια φρικτή εστία Μακαρθισμού».
«Από τύχη, κατέληξα στην Ιαπωνία, ημι-μυστικός, κατασκοπεύοντας υπερεθνικιστικές ομάδες».
Ο Lingeman έγραψε το βιβλίο «Drugs from A to Z», ένα λεξικό αργκό και παράνομων ουσιών που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο McGraw-Hill. Στη συνέχεια έγινε εκτελεστικός συντάκτης του The Nation.
Η εκδοτική Simon & Schuster, μια μονάδα της Viacom, Inc., διαθέτει τη δική της ομάδα καταστολής ηλεκτρονικών ντετέκτιβ, οι οποίοι περιπολούν επιθετικά το Διαδίκτυο για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων των εκδόσεών της. Τους βοήθησε ένας πληροφοριοδότης, ο οποίος απλώς αυτοαποκαλούνταν «κανείς», ένας ανώνυμος αγγελιοφόρος, ο οποίος έστελνε email ειδοποιώντας τους δικηγόρους της εταιρείας για την εμφάνιση πειρατικών αντιγράφων και τις τοποθεσίες των κειμένων RFIM.
Winter Watch Συμπέρασμα Νο. 2
Δεδομένου ότι οι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων θέλουν να βγάλουν χρήματα, το βιβλίο σήμερα δεν είναι εντελώς απαγορευμένο και μπορεί να αγοραστεί στο Amazon σε λογική τιμή - αλλά με την αποποίηση ευθύνης για την απάτη. Η τελευταία έκδοση συνοδεύεται από ένα άρθρο 20 σελίδων στην αρχή, από τους Leonard Lewin και Victor Navasky. Με κόπο αναπτύσσουν το σκεπτικό τους σχετικά με το γιατί το RFIM θα πρέπει να απορριφθεί ως απάτη.
Κατά τη γνώμη μου, διαμαρτύρονται υπερβολικά και με περίεργο τρόπο, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι το βιβλίο ξεπερνά κατά πολύ τον στόχο.
Όλο το σύστημα έχει βασιστεί στην αφήγηση της απάτης. Το βιβλίο μάλιστα συμπεριλήφθηκε στο «Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες» ως η «Πιο Επιτυχημένη Λογοτεχνική Απάτη».
Ανεξάρτητα από αυτό, και όπως ακριβώς και τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», το σημαντικό σημείο είναι ότι το RFIM, είτε γραμμένο ως μια μελέτη από ένα αμοραλιστικό think tank είτε ως πολιτική σάτιρα, εξηγεί την πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Ανεξάρτητα από την προέλευσή του, οι έννοιες που παρουσιάζονται σε αυτό εφαρμόζονται πλέον σχεδόν με κάθε λεπτομέρεια. Δεν είναι περίεργο που το σύστημα προσπάθησε να κατευθύνει την αφήγηση, το σβήσιμο μνήμης και το θάψιμο του βιβλίου.
Ἀπό : winterwatch.net
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου