Οι φρικαλεότητες που μπορεί να προκαλέσει το Ισραήλ και αυτό που μπορεί έρθει ως επακόλουθο
...το Ισραήλ έχει δηλώσει ότι θα χρησιμοποιήσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο για να πάρει μαζί του μεγάλο μέρος του κόσμου εάν καταρρεύσει, η λεγόμενη Επιλογή Σαμψών.
«Το Ισραήλ πρέπει να είναι σαν λυσσασμένο σκυλί, πολύ επικίνδυνο για να το ενοχλήσει κανείς »
«Η διακοπή των δεσμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι επομένως όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά και απαραίτητη για την ανεξαρτησία του Ισραήλ και την ανθεκτικότητα της εβραϊκής εθνικής του ταυτότητας ...Λόγω της υπεροχής της εβραϊκής ταυτότητας έναντι της δημοκρατίας: Η εβραϊκή ταυτότητα του κράτους υπερισχύει του δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησής του».
...Η διαδικασία μετανάστευσης βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μεταξύ πολλών, ως επί το πλείστον καλύτερα μορφωμένων, Ισραηλινών που ήδη εγκαταλείπουν γρήγορα ένα Ισραήλ υπό την απειλή να αναδημιουργήσουν τα αποκλειστικά εβραϊκά γκέτο και οικισμούς τους σε μέρη όπως η Κρήτη, η Ελλάδα γενικότερα και η Νότιος Αμερική.
...θα εφαρμόσει εναλλακτικές λύσεις της «παλαιστινιακής επιλογής» για να μειώσει και στη συνέχεια να εξαλείψει εντελώς την αντίσταση στη δική του μορφή «παγκόσμιας κυριαρχίας»..
Αυξάνονται οι εικασίες σχετικά με τη βιωσιμότητα του μοντέλου παγκόσμιας κυριαρχίας των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο αναδύθηκε καθώς η Washington τερμάτισε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως η πιθανώς μόνη υπερδύναμη. Αυτός ο ρόλος δοκιμάστηκε για πρώτη φορά στον πόλεμο της Κορέας, ο οποίος οδήγησε σε ένα είδος αδιεξόδου σε μια αντιπαράθεση που περιελάμβανε την Κίνα και οδήγησε σε μια Συμφωνία Κατάπαυσης του Πυρός, η οποία εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα.
Πιο πρόσφατα, η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, ακόμη και δεδομένου του καταστροφικού και άσκοπου πολέμου στο Βιετνάμ, επιβεβαίωσε την ανώτερη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική θέση των ΗΠΑ, οδηγώντας σε μια επιβεβαίωση της αμερικανικής κυριαρχίας ως ουσιώδους στοιχείου για την παγκόσμια πολιτική σταθερότητα σε πολλά έγγραφα πολιτικής που ξεκίνησαν και επιβλήθηκαν, συμπεριλαμβανομένης της δήλωσης αρχών που διατυπώθηκε τη δεκαετία του 1990, η οποία αργότερα δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2000 ως Ανασυγκρότηση της Άμυνας της Αμερικής: Στρατηγική, Δυνάμεις και Πόροι για έναν Νέο Αιώνα: Ένα Έργο για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα (PNAC) . Η τελική επεξεργασία της πολιτικής προήλθε από το λεγόμενο «Δόγμα Wolfowitz», το οποίο ήταν η κοινή αναφορά στις κατευθυντήριες γραμμές εθνικής άμυνας που αναπτύχθηκαν όταν ο Paul Wolfowitz, εργαζόμενος για τον Αντιπρόεδρο Dick Cheney, ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας. Ο όρος είναι μια άτυπη εκδοχή των Καθοδήγηση Αμυντικού Σχεδιασμού (DPG) του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ για τα έτη 1994-9, με ημερομηνία 18 Φεβρουαρίου 1992.
Καθώς το πρώτο DPG μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου έληξε και το προσχέδιο περιέγραφε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τη μόνη υπερδύναμη στον κόσμο, έθεσε ως ύψιστη προτεραιότητα την αποτροπή της εμφάνισης (ή της επανεμφάνισης) ενός παγκόσμιου ή περιφερειακού ανταγωνιστή. Αυτός ο στόχος περιελάμβανε την αποτροπή της κυριαρχίας οποιασδήποτε εχθρικής δύναμης σε στρατηγικά ή πλούσιες σε πόρους σημαντικές περιοχές που θα μπορούσαν να παράγουν εναλλακτικές πηγές παγκόσμιας ισχύος. Υποστήριζε ότι ο αμερικανικός στρατός πρέπει να παραμείνει αρκετά ισχυρός ώστε να αποτρέψει πιθανούς ανταγωνιστές, διατηρώντας την ικανότητα να ενεργεί μονομερώς εάν είναι απαραίτητο. Η διακήρυξη του PNAC ζητούσε τη συνέχιση ενός παγκόσμιου ηγετικού ρόλου για τις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που υπονοούσε την προσφυγή σε προληπτικό πόλεμο κατά των αντιπάλων όταν χρειάζεται.
Προωθώντας τη νέα πολιτική, το έγγραφο Δήλωσης Αρχών Έργου του Ιουνίου 1997 διευκρίνισε πώς :
«...Η Αμερική διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στην Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Αν αποφύγουμε τις ευθύνες μας, προκαλούμε προκλήσεις για τα θεμελιώδη συμφέροντά μας... Πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για τον μοναδικό ρόλο της Αμερικής στη διατήρηση και την επέκταση μιας διεθνούς τάξης φιλικής προς την ασφάλειά μας, την ευημερία μας και τις αρχές μας».
Η δήλωση υπογράφηκε μεταξύ άλλων από τους Dick Cheney, Paul Wolfowitz, Scooter Libby, Zalmay Khalilzad, Donald Rumsfeld, Peter Rodman, Elliot Abrams, Eliot A. Cohen, Midge Decter, Paula Dobriansky, Aaron Friedberg, Donald Kagan, I Lewis Libby, και Norman Podhoretz. Θεωρήθηκε στη συνέχεια πολύ «φιλική προς το Ισραήλ» και, σε συνδυασμό με την τρομερή και αυξανόμενη πολιτική και θεσμική δύναμη του αμερικανο-ισραηλινού λόμπι, χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει τις αμερικανικές παρεμβάσεις στη Μέση Ανατολή κατά τις επόμενες δεκαετίες. Πράγματι, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η μορφή αλληλεπίδρασης του Ισραήλ με τους γείτονές του, ακόμη και με μεγάλο μέρος του κόσμου σήμερα, διαμορφώθηκε από τους πολυάριθμους Εβραίους και τους υποστηρικτές του Ισραήλ που συμμετείχαν στη σύνταξη των κρίσιμων εγγράφων που υποστήριζαν την ανάγκη της Washington να συμπεριφέρεται επιθετικά, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής της σε συγκρούσεις που διαφορετικά θα μπορούσε να αποφύγει, όπως αυτές που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, οι οποίες υποκινήθηκαν από την προώθηση των δικών του συμφερόντων από το Ισραήλ, όπως ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή με το Ιράν.
Αυτό που είναι σημαντικό να σημειωθεί σήμερα είναι το πώς τα έγγραφα που είχαν σκοπό να εγγυηθούν την αμερικανική στρατιωτική υπεροχή, συμπεριλαμβανομένου του παρεμβατισμού για τη διατήρηση αυτού του πλεονεκτήματος, φαίνεται να έχουν επηρεάσει την κυβέρνηση του Προέδρου Donald J Trump, ιδιαίτερα στο μυαλό του ίδιου του προέδρου και του Υπουργού Πολέμου Pete Hegseth. Τι πήγε λοιπόν στραβά καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται τώρα να χάνουν σε όλα τα μέτωπα όπου έχουν επιλέξει την αντιπαράθεση αντί της διαπραγμάτευσης; Είναι ίσως σημαντικό να σημειωθεί ότι τα γεωπολιτικά λάθη είναι πιθανώς αποτέλεσμα ενός δόγματος που προέρχεται από έναν διαφορετικό κόσμο από το 1991 με διαφορετικά μέσα αξιολόγησης της δύναμης ή της αδυναμίας. Ο Trump και ο Hegseth θα μπορούσαν κάλλιστα να εκληφθούν ως δεινόσαυροι που οδεύουν προς εξαφάνιση κατά τη δική τους εκδοχή της Τριαδικής Περιόδου και η χώρα που έχουν τόσο πολύ κακοποιήσει μπορεί να οδεύει προς παρακμή και πτώση. Το ερώτημα γίνεται «Μετά την πτώση των ΗΠΑ, ποιος θα είναι εκεί για να μαζέψει τα κομμάτια;»
Είναι ενδιαφέρον ότι, σύμφωνα με αναφορές, το Ισραήλ αναπτύσσει επίσης ένα οπλοστάσιο βιολογικών όπλων που «στοχεύει εθνικά», επιλεκτικά, που σημαίνει ότι θα σκοτώνει μόνο κατόχους συγκεκριμένου DNA ή εθνοτικών χαρακτηριστικών, πιθανώς σκοτώνοντας όσους έχουν ως επί το πλείστον αραβική βιολογία, ενώ παράλληλα θα γλιτώνει οποιονδήποτε έχει εβραϊκά χαρακτηριστικά ή γνωρίσματα. Ενδιαφέρον. Ίσως το βλέπω ως τον εύκολο τρόπο για «θέρισμα» των αντιρρησιών αλλοδαπών, όπως έχουν κάνει συχνά οι ηγέτες του Ισραήλ σε μέρη όπως η Γάζα και ο Λίβανος.
Αλλά μου περνάει από το μυαλό ότι το Ισραήλ θα ακολουθήσει ένα ελαφρώς διαφορετικό μοτίβο, δηλαδή θα αποπροσανατολίσει το πεδίο δράσης χρησιμοποιώντας περιστατικά ψευδούς σημαίας που θα ενθαρρύνουν Αμερικανούς και Ευρωπαίους να υποστηρίξουν φιλοϊσραηλινές πολιτικές που σαφώς δεν είναι προς το συμφέρον τους, και θα εφαρμόσει εναλλακτικές λύσεις της «παλαιστινιακής επιλογής» για να μειώσει και στη συνέχεια να εξαλείψει εντελώς την αντίσταση στη δική του μορφή «παγκόσμιας κυριαρχίας». Αυτό σημαίνει κλοπή γης άλλων ανθρώπων, ενώ παράλληλα θα τους εξοντώνει συστηματικά, πιθανώς με τις βιολογικές «βόμβες». Η διαδικασία μετανάστευσης βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μεταξύ πολλών, ως επί το πλείστον καλύτερα μορφωμένων, Ισραηλινών που ήδη εγκαταλείπουν γρήγορα ένα Ισραήλ υπό την απειλή να αναδημιουργήσουν τα αποκλειστικά εβραϊκά γκέτο και οικισμούς τους σε μέρη όπως η Κρήτη, η Ελλάδα γενικότερα και η Νότιος Αμερική. Οι κάτοικοι της περιοχής παραπονιούνται συχνά για την κακοποίηση που δέχονται από τους νεοφερμένους, αλλά οι κυβερνήσεις τους υποφέρουν από την τυπική σιωνιστική ασθένεια, δηλαδή τοπικές κυβερνήσεις που εξαγοράζονται ή πιέζονται να υποχωρήσουν.
Η Αμερική έχει ήδη βιώσει το φαινόμενο στις κοινότητες των πολιτειών της New York και του New Jersey και αλλού στη χώρα, όπου συχνά οι περιορισμοί απο πλευράς Ορθόδοξων Εβραίων σε θρησκευτικές τελετουργίες ελέγχουν τη συμπεριφορά όλων των πολιτών, ακόμη και των επισκεπτών που τολμούν να βεβηλώσουν τους θύλακες. Αν το Ισραήλ σε αυτό που κάποτε ήταν η Παλαιστίνη καταρρεύσει, αυτό θα σημαίνει ότι εκατομμύρια νέοι μετανάστες σίγουρα θα έχουν ελεύθερη είσοδο χωρίς όρους για τη συμπεριφορά τους από ένα Κογκρέσο των ΗΠΑ που επιδεικνύει ισραηλινές σημαίες στους χώρους γραφείων του στο Καπιτώλιο; Οι κλόουν στο Κογκρέσο και στον Λευκό Οίκο μπορεί να μην ενοχλούνται από την τάση των Ισραηλινών Εβραίων να περιφρονούν το άλλο 90% των κατοίκων οποιασδήποτε χώρας ως υπάνθρωπους, όπως κάνουν με τους Παλαιστίνιους σήμερα. Ο βουλευτής της Florida (φυσικά!), Brian Mast, ο οποίος φοράει τη στολή του ισραηλινού στρατού όταν εργάζεται στο γραφείο του στο Κογκρέσο, δήλωσε: «δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως αθώοι Παλαιστίνιοι»! Και δεν είναι ο μόνος βουλευτής ή μέλος του προσωπικού που ασπάζεται αυτή την άποψη, την οποία επαναλαμβάνουν 90% των Ισραηλινών Εβραίων που υποστηρίζουν την εξόντωση όλων των Μουσουλμάνων και Χριστιανών!
Τι ακολουθεί λοιπόν; Ο John Gehan έχει γράψει για τις επόμενες κινήσεις των Ισραηλινών μεταναστών και πώς αυτές θα επηρεάσουν τον υπόλοιπο κόσμο μετά την αποτυχία ή την καταστροφή της περιφερειακής γενοκτονικής εκστρατείας τους για τη δημιουργία του Μεγάλου ( Eretz ) Ισραήλ :
«Ουσιαστικά, αυτό που θα έχουμε είναι τουλάχιστον εκατοντάδες χιλιάδες, πιθανώς εκατομμύρια, ψυχωτικά ρατσιστές τρομοκράτες που θα εισέρχονται στις ΗΠΑ. Αυτά είναι εθνοτικά εμμονικά τέρατα που δεν θεωρούν κανέναν εκτός της ολέθριας φυλής τους άνθρωπο. Θα έχουν στη διάθεσή τους όπλα και ένα εδραιωμένο πανεθνικό δίκτυο για να διαπράττουν μαζικές δολοφονίες. Ίσως μερικοί από αυτούς τους τρελούς να αναζητήσουν καταφύγιο στην Ευρώπη ή τον Καναδά ή την Αργεντινή, κ.λπ. Αλλά πολλοί θα επιλέξουν τις ΗΠΑ ως οχυρό. Στην καλύτερη περίπτωση, οι δολοφονίες και οι τρομοκρατικές πράξεις θα αυξηθούν δραματικά σε αυτή τη χώρα. Οι Ισραηλινοί Σιωνιστές είναι γενοκτονικοί ψυχοπαθείς. Όπως όλοι έχουμε δει».
Για όσους χρειάζονται περαιτέρω διευκρίνιση σχετικά με το τι συμβαίνει και τι το προκαλεί, ο επικεφαλής μιας από τις πιο εξέχουσες δεξαμενές σκέψης του Ισραήλ, Υποστράτηγος Tamir Hayman, περιέγραψε σε ένα άρθρο που εξετάστηκε περαιτέρω από τον Trita Parsi του Ινστιτούτου Quincy, την σκληρή πραγματικότητα του τρέχοντος και συνεχιζόμενου νέου δόγματος εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ: Ο Hayman περιγράφει πώς «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια «φθίνουσα δύναμη» και, δεδομένων των συνεχιζόμενων κοινωνικών και πολιτικών μετατοπίσεων, σύντομα θα εγκαταλείψουν το Ισραήλ σε κάθε περίπτωση. Αυτό αναγκάζει το Ισραήλ να κινηθεί προς μεγαλύτερη αυτονομία προκειμένου να αποφύγει την «υπερβολική εξάρτηση» από τις ΗΠΑ, καθώς «εκθέτει το Ισραήλ στην επιρροή ενός προοδευτικού αμερικανικού συστήματος αξιών που είναι ασυμβίβαστο με τον εβραϊκό χαρακτήρα του Ισραήλ». Καταλήγει: «Η διακοπή των δεσμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι επομένως όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά και απαραίτητη για την ανεξαρτησία του Ισραήλ και την ανθεκτικότητα της εβραϊκής εθνικής του ταυτότητας». Γιατί συμβαίνει αυτό; «Λόγω της υπεροχής της εβραϊκής ταυτότητας έναντι της δημοκρατίας: Η εβραϊκή ταυτότητα του κράτους υπερισχύει του δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησής του». Και υπερισχύει των συνταγματικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε έθνους στο οποίο θα καταλήξουν να εγκατασταθούν οι Εβραίοι!
Έτσι, εμείς οι Αμερικανοί και πιθανώς πολλοί άλλοι άνθρωποι έχουμε κάτι να περιμένουμε από ένα Ισραήλ του οποίου οι ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων των Benjamin Netanyahu και παλαιότερα τον Ariel Sharon, συχνά καυχιόνταν για το πώς ελέγχουν την «Αμερική», και τώρα καυχιέται [το Ισραήλ] ότι πήρε το κομμάτι της σάρκας της που ήθελε και στη συνέχεια θα απορρίψει τον δωρητή των ΗΠΑ αφού αυτός στραγγίχθηκε απολύτως ! Προϋποθέτει ότι το τέλος των εθνών όπως τα γνωρίζουμε που προσπαθούν να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς θα αντικατασταθεί από ένα εθνοθρησκευτικό κράτος οπλισμένο με πυρηνικά και βιολογικά όπλα που θα ξεκινήσει τη διαδικασία εξόντωσής του, όπως ακριβώς κάνει ήδη στη Μέση Ανατολή! Mazel Tov ( Καλή τύχη ) σε όλους σας!
Ἀπό : unz.com
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου