ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΝΕΑΡΧΟΥ*Η νέα δυναμική Αμερικανική παρέμβαση για την επανάληψη των διακοινοτικών συνομιλιών στο Κυπριακό πάνω στη βάση του γνωστού κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη Έρογλου αντιμετωπίζεται με μεγάλες προσδοκίες από την Άγκυρα ως «η ευκαιρία που δεν πρέπει ναχαθεί», όπως έγραψε χαρακτηριστικά εξέχων Τούρκος αρθρογράφος.
Ακόμη όμως και πάνω στη βάση του ολέθριου αυτού ανακοινωθέντος, οι συνομιλίες βρίσκονται ουσιαστικά σε αδιέξοδο. Η Τουρκική πλευρά επιδιώκει να αξιοποιήσει το κοινό ανακοινωθέν για να επιτύχει εκ των προτέρων τη διεθνή αναγνώριση και προβολή του ψευδοκράτους ως ισότιμουτης Κυπριακής Δημοκρατίας και για τη σιωπηρή παραγραφή της Τουρκικής κατοχής.
Επιδιώκει επίσης να μετατρέψει την εδαφική πτυχή του Κυπριακού σε θέμα περιουσιών (που μπορούν ν’ανταλλαγούν ή ν’ αποζημιωθούν) και κυρίως να καταστήσει διακοινοτικό θέμα το φυσικό αέριο της Κύπρου και ν’ αφαιρέσει από την Ελληνική πλευρά το μεγάλο και στρατηγικό αυτό όπλο.Σε μια τέτοια περίπτωση, η Ελληνική πλευρά θα εγκλωβιζόταν σ’ ένα σχέδιο «λύσεως» που θα είχε ήδη τη μορφή τετελεσμένων γεγονότων, από το οποίο δεν θα μπορούσε να υπάρξει διαφυγή, με δημοψήφισμα, π.χ., όπως στην περίπτωση του Σχεδίου Ανάν το 2004. Για προφανείς σκοπούς προσελκύσεως αλλά και εξαπατήσεως της Ελληνικής πλευράς, προτάσσεται το θέμα της επιστροφής της περίκλειστης πόλεως της Αμμοχώστου.
Η περίκλειστη πόλη περιλαμβάνει μόνο το 1/16 της Αμμοχώστου και η Τουρκική πλευρά και οι διπλωματικοί τηςσύμμαχοι χρησιμοποιούν επιτηδείως την ενδεχόμενη επιστροφή της για να διεκδικήσουν μεγάλαανταλλάγματα, παρά το γεγονός ότι, με βάση τη Συμφωνία Κορυφής Κυπριανού Ντενκτάς του1979 και σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, η περίκλειστη πόλη θα πρέπει ναεπιστραφεί στους νόμιμους κατοίκους της, χωρίς ανταλλάγματα, ως χειρονομία καλής θελήσεως.
Η ίδια, δυστυχώς, η Ελληνική πλευρά, με τις προτάσεις που υπέβαλε για την επανέναρξη τωνδιακοινοτικών συνομιλιών, παρέκαμψε τα όσα προβλέπονται από τη Συμφωνία Κορυφής του1979 και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και συνέδεσε την επιστροφή της Αμμοχώστουμε ανταλλάγματα.
Η Τουρκική πλευρά διεκδικεί ως «αντάλλαγμα» κάτι που να είναι «ισοδύναμο» της μεγάλης«παραχωρήσεως» που θα έκανε η Τουρκική πλευρά, όπως δήλωσε ο Τούρκος υπουργόςΕξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο τελευταίος μετέβη το προηγούμενο Σάββατο στηνκατεχόμενη Κύπρο, εν όψει της επισκέψεως στη Λευκωσία του Αμερικανού αντιπροέδρου,Μπάιντεν. Το «ισοδύναμο» αντάλλαγμα που διεκδικεί η Τουρκική πλευρά είναι η ουσιαστικήΑμμοχωστοποίηση του Κυπριακού και το λεγόμενο «απευθείας εμπόριο».
Το άνοιγμα, δηλαδή, του λιμένος της Αμμοχώστου αλλά και του αεροδρομίου της Τύμπου στο απευθείας εμπόριο μετην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που θα ισοδυναμούσε με defacto αναγνώριση τουψευδοκράτους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αμερικανική πλευρά, που για δικούς τηςευρύτερους γεωπολιτικούς λόγους επισπεύδει το Κυπριακό στη σημερινή συγκυρία, προσφέρεταινα χρηματοδοτήσει μελέτη ειδικών για την ανοικοδόμηση της Αμμοχώστου ως πρώτου,υποτίθεται, βήματος προς την επιστροφή της περίκλειστης πόλεως.
Η ίδια ιδέα είχε προβληθεί καιστο παρελθόν, επί Προεδρίας Βασιλείου, ως υποκατάστατο της ελλείψεως πραγματικήςπροόδου.Φυσικό αέριο και συνάντηση ΜπάιντενΈρογλουΑυτό όμως που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στη Λευκωσία είναι οι στόχοι της Αμερικανικήςπολιτικής για το Κυπριακό φυσικό αέριο και η αναμενόμενη συνάντηση του Αμερικανούαντιπροέδρου Μπάιντεν με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ντερβίς Έρογλου, με την ευκαιρία τηςεπισκέψεώς του στη Λευκωσία. Η Τουρκική πλευρά επιδιώκει να χρησιμοποιήσει την επίσκεψη Μπάιντεν για ν’ αναβαθμίσει τοψευδοκράτος και να δημιουργήσει προηγούμενο.
Ο κάθε ξένος ηγέτης, δηλαδή, που επισκέπτεται τη Λευκωσία να θεωρεί ως υποχρέωσή του να συναντηθεί και με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη. Ηεπίσκεψη Μπάιντεν προβάλλεται, βεβαίως, ως ειδική περίπτωση, εφόσον συνδέεται με τιςπροσπάθειες για την επίλυση του Κυπριακού. Δείχνει όμως σε ποιο ολισθηρό κατήφορο έχειοδηγήσει το Κυπριακό η σημερινή καταστροφική πολιτική, που συνεχίζει επί τα χείρω τηνπροηγούμενη πολιτική μονομερών υποχωρήσεων Χριστόφια.Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν ήταν από τους φίλους της Ελλάδος και της Κύπρου πουπρωτοστάτησαν στο παρελθόν στο Κογκρέσσο σε θετικά ψηφίσματα υπέρ της Κύπρου.
Οι φόβοι που εμπνέει σήμερα η επίσκεψή του στη Λευκωσία δεν οφείλονται μόνο στην άτεγκτημεταμόρφωση που επιβάλλει η άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας μιας υπερδυνάμεως, πουπροτάσσει ως ψυχρό τέρας τα γεωπολιτικά και τα στρατηγικά της συμφέροντα, κατά τον τρόπο,τουλάχιστον, που τα αντιλαμβάνεται. Οφείλεται επίσης στην ολέθρια αυτοκαταστροφική πολιτικήπου ακολουθεί η ηγεσία της Ελληνικής πλευράς στη Λευκωσία αλλά και στην Αθήνα.Είναι χαρακτηριστικές, π.χ., οι δηλώσεις, στις οποίες προέβη στην Ουάσιγκτον ο υπουργόςΕξωτερικών της Κύπρου, Γιαννάκης Κασουλίδης, μετά την πρόσφατη συνάντηση που είχε με τονΑμερικανό ομόλογό του, Τζων Κέρρι. Μιλώντας σε δεξαμενή σκέψεων (thinktank), ενώπιονδιπλωματών, πολιτικών αναλυτών και διαμορφωτών της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, τομόνο που θεώρησε σκόπιμο να πει ήταν ότι επιδιώκει στην Κύπρο «λύση» που θα είναι υπέρ καιτων δύο πλευρών στην Κύπρο (winwin).
Προφανώς όμως η άλλη πλευρά δεν είναι οιΤουρκοκύπριοι, όπως μερικοί θέλουν να αυταπατώνται. Είναι η Άγκυρα, που επιδιώκει τώρα όχιμόνο τον έλεγχο της κατεχόμενης Κύπρου και τη συγκυριαρχία σε ολόκληρη την Κύπρο, αλλά καιτη «μοιρασιά» επιπλέον του φυσικού αερίου της ελεύθερης Κύπρου.Η πολιτική αυτή της σημερινής ηγεσίας παρέχει άλλοθι στην Αμερικανική πολιτική των «ίσωναποστάσεων» και τραβάει κυριολεκτικά το χαλί κάτω από τα πόδια των φίλων και συμμάχων τηςΚύπρου στο Κογκρέσσο, που θα μπορούσαν να εναντιωθούν στη σημερινή Αμερικανική πολιτικήστο Κυπριακό και ενδεχομένως να την αναχαιτίσουν.
Η «λύση» στο Κυπριακό και οι τουρκικές βλέψειςΤην περασμένη εβδομάδα, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, αναφερόμενος στιςπροοπτικές εξευρέσεως εθνικών αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξήγγειλε τηνεγκατάσταση, σε ένα χρόνο από τώρα, «εθνικής», όπως την ονόμασε, πλατφόρμας εξορύξεωςυδρογονανθράκων, σε συνεργασία με την πολυεθνική εταιρεία Shell, 170 ν. μ. νοτιοδυτικά τηςΑττάλειας, εντός της αμφισβητούμενης από την Τουρκία υφαλοκρηπίδας του νησιωτικούσυμπλέγματος του Καστελορίζου. Η εξαγγελία του δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες Μιλλιέτ και ΓενίΣαφάκ.
Είναι προφανές ότι η Άγκυρα, μετά την ολοκλήρωση μιας σειράς κρισίμων αεροναυτικώνεξοπλισμών και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους σχεδιασμούς αφ’ ενός για «λύση» τύπου ΣχεδίουΑνάν στο Κυπριακό και αφ’ ετέρου τις ελπίδες που επενδύει η Ελληνική πλευρά στην ανακήρυξηΕυρωπαϊκών θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο μέχρι το τέλος της Ελληνικής Προεδρίας,εξαγγέλλει προκαταβολικά τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων στην κρίσιμη περιοχή πουσυνορεύουν η Ελληνική με την ΑΟΖ της Αιγύπτου, της Κύπρου και του Ισραήλ. Επιλέγει τηνπεριοχή του Καστελορίζου ως του αδύνατου κρίκου της Ελληνικής άμυνας για ν’ αμφισβητήσεισυνολικά την Ελληνική ΑΟΖ, όπως προσδιορίζεται από τις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου, και ναπροωθήσει τη γνωστή ιδέα των «ίσων» δήθεν δικαιωμάτων στο Αιγαίο, κατά το γνωστό «καζάνκαζάν» του Ταγίπ Ερντογάν.
Σπεύδει επίσης να προκαταλάβει ενδεχόμενη συμφωνία τηςΕλλάδος με την Αίγυπτο, η οποία θα ενίσχυε σημαντικά την Ελληνική θέση και θα άνοιγε επίσηςτο δρόμο για την οριοθέτηση της Ελληνικής ΑΟΖ με το Ισραήλ και την Κύπρο.Ένας ιδιαίτερα κρίσιμος παράγων είναι η Αμερικανική πολιτική, η οποία προσδιορίζεται,δυστυχώς, πολύ περισσότερο ακόμη σήμερα από τις γνωστές εμμονές για την, όσο το δυνατόν,ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσική ενέργεια. Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλεταικαι η ιδέα της απεξαρτήσεως της Τουρκίας από το Ρωσικό φυσικό αέριο, με τη βοήθεια τωνκοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου!Υπάρχει, προφανώς, πολύ μεγάλος λόγος ανησυχίας για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Η κυβέρνηση όμως συνεργάζεται πλήρως, δυστυχώς, σε όσα τεκταίνονται στην Κύπρο και σιωπάγια τις εξαγγελίες του Τούρκου υπουργού Ενέργειας. Δεν έχει υπάρξει ακόμη καμιά αντίδραση. Ο αμυντικός προϋπολογισμός επίσης της χώρας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια μειώνεται σεεπίπεδα 500 περίπου εκατ. ευρώ ετησίως, όσο δηλαδή και ο αμυντικός προϋπολογισμός της Εσθονίας!
* Πρέσβυς ε.τ.Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 240)
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/07/blogpost_104.html#more
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου