Οι ρίζες, η πηγή, τα βαθιά νερά των δεινών του κυπριακού Ελληνισμού

Είναι αλήθεια ότι για τα πάθη μας είναι μόνο οι ξένοι ένοχοι και αλάνθαστοι, αμέτοχοι εμείς; Ο κανόνας της ζωής λέγει ότι είναι αδύνατο, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι χωρίς τη γενεσιουργό αιτία και αφορμή και επίσης ο άλλος κανόνας της ζωής μάς διδάσκει ότι, αναλόγως των ενεργειών, των πράξεων, των συμπεριφορών ενός ατόμου ή ενός λαού αντιμετωπίζει, γεύεται, έχει και το ανάλογο σκηνικό και το ανάλογο αποτέλεσμα, δηλαδή ό,τι μαειρεύκει τρώει τζαι ό,τι σπέρνει θερίζει. Και εδώ γεννιέται το ερώτημα για εμάς τους Ελληνοκυπρίους, να υποθέσουμε ότι ενώ πολιτευόμαστε σωστά, ενώ ενεργούσαμε έξυπνα, ενώ επιλέγαμε ωφέλιμες, κερδοφόρες συμπορεύσεις και συμμαχίες, ο Ελληνισμός της Κύπρου έπαθε αυτή τη συμφορά, αυτά τα δεινά από το πουθενά; Και εδώ υπάρχουν τα γεγονότα που μαρτυρούν τις πολιτικές μας επιλογές, τις πολιτικές μας συμπορεύσεις που μας δίνουν απάντηση αν είναι μόνο οι ξένοι ένοχοι.

Πρώτον, αμφιβάλλει κανείς, γνώστης των πολιτικών θεμάτων, ότι αν συμπορευόμαστε με τους δυτικούς με τους οποίους ανήκαμε πολιτικά και όχι με τους αδέσμευτους Καντάφι και Τίτο, μια άστοχη, αχρείαστη, ανώφελη επιλογή που η κατάληξή της το μαρτυρεί, το επιβεβαιώνει δεν θα ήταν καλύτερη η μοίρα μας και θα αποφεύγονταν όλες οι συμφορές μας;
Δεύτερον, αμφιβάλλει κανείς ότι αν παραχωρούσαμε μια βάση στους Αμερικάνους, όπως έπραξαν σχεδόν όλοι οι λαοί της Ευρώπης, δεν θα ήταν ο Ελληνισμός της Κύπρου σε καλύτερη θέση και οικονομικά και πολιτικά και θα αποφεύγονταν και θα αποτρέπονταν όλα τα δεινά του;
Τρίτον, αμφιβάλλει κανείς, γνώστης της πολιτικής και με ελεύθερη σκέψη, ότι αν εντασσόμασταν στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, όπως εντάχθηκαν σχεδόν οι πλείστες χώρες της Ευρώπης, δεν θα είμασταν πιο ασφαλείς και θα αφοπλίζαμε τον Κίσινγκερ και το ΝΑΤΟ να ενεργήσουν όπως ενέργησαν και θα αποτρέπαμε, θα ματαιώναμε τα σχέδια όλων αυτών που σκόπευαν, που σχεδίαζαν, που προγραμμάτιζαν να διχοτομήσουν την Κύπρο;
Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι πολιτικές επιλογές και ενέργειες έγιναν προτού πάθει ο Ελληνισμός της Κύπρου αυτή τη συμφορά, αυτά τα πάθη αλλά το τραγικό, το καταστροφικό, το ακατανόητο είναι ότι ακόμα πολιτευόμαστε, ακόμα ασπαζόμαστε την ίδια πορεία, την ίδια πολιτική επιλογή που μας έφερε όλα αυτά τα δεινά και πάθη. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι ότι, στα 40 χρόνια εισβολής και κατοχής, όχι μόνο δεν πήγαμε ένα βήμα μπροστά αλλά πήγαμε χίλια πίσω, κάναμε της διχοτόμησης ρίζες, σκάψαμε τον λάκκο μας πιο βαθύ και από την αναξιοσύνη μας αναβαθμίζουμε συνεχώς την τουρκική πλευρά. Δέκα χιλιάδες χρόνια ιστορίας βίωσης του κυπριακού Ελληνισμού σε αυτόν τον τόπον και παρά τους τόσους ξένους κυβερνώντες κατακτητές ποτέ, μα ποτέ όμως, δεν υπέστη τέτοια συμφορά, τέτοια καταστροφή, τέτοια δεινά, όπως υπέστη, όταν τους κυβερνώντες του τους επέλεγε, τους ψήφιζε ο ίδιος.
Αποτέλεσμα που μαρτυρά, που πιστοποιεί πόσο ανάξια, πόσο άστοχα, πόσο ανώφελα και καταστροφικά πολιτευόμαστε και κυβερνώμαστε. Δυστυχώς σε αυτόν τον τόπον υπερισχύουν οι ανώφελες, ζημιογόνες και καταστροφικές γνώμες λόγω των προσωπικών φιλοδοξιών, λόγω πολιτικών προτιμήσεων, λόγω κομματικών επιδράσεων και επηρεασμών έχουμε πάθει πολιτική τύφλωση, που μας εμποδίζει να δούμε καθαρά ποια πολιτική είναι ωφέλιμη και κερδοφόρα και ποια είναι ανώφελη και ζημιογόνα. Πάσχουμε πολιτικά, δείγμα αυτού είναι ότι στον Συνεταιρισμό για την ειρήνη, που συμμετέχουν όλοι οι λαοί της Ευρώπης ακόμα και ο ρωσικός λαός, εμείς όμως επειδή πολιτευόμαστε πιο άξια, πιο έξυπνα και όχι τυφλά και καταστροφικά όπως όλοι οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, απέχουμεν!
Η πικρή αλήθεια είναι ότι πολιτευόμαστε και πιο λανθασμένα και πιο ανώφελα και πιο καταστροφικά από όλους τους άλλους λαούς, λόγω προσωπικών, πολιτικών και κομματικών παθήσεων. Οι Τούρκοι, παρόλο που είναι η άδικη πλευρά, εκμεταλλευόμενη την ανώφελη, άστοχη και καταστροφική μας πολιτική, κερδίζουν και καρπούνται συνεχώς, γι’ αυτό η διχοτόμηση είναι αναπόφευκτη και αυτό σίγουρα θα γίνει, διότι η πολιτική μας τύφλωση, πάθηση είναι αθεράπευτη, αγιάτρευτη. Δηλαδή, που τον νουν μας εκάμαμεν τζαι κάμνουμεν την τύχη μας κακορίζιτζη και όπως στρώννουμε έτσι τζοιμούμαστεν.
Αυτά γράφονται για προβληματισμό για τους ηγέτες μας, παρόλο που είναι ανέλπιστο αλλά και πολύ αργοπορημένο ίσως – ίσως αφυπνιστούν, συνετιστούν, σωφρονιστούν, προτού σε βάθος χρόνου χαθεί, σβήσει κάθε ελπίδα ανατροπής, αποφυγής της διχοτόμησης και αναχαιτίσουν, αποκόψουν την ολοκληρωτική, καταστροφική πολιτική που ακολουθούν από χρόνια κάτι που θα βεβαιωθεί, θα επαληθευθεί σε βάθος χρόνου και που αυτός είναι ο σκοπός και ο στόχος της Τουρκίας, δηλαδή ίδια κατάληξη! Η εδραίωση, η μονιμοποίηση, η τσιμεντοποίηση της διχοτόμησης με το πέρασμα του χρόνου, σε βάθος χρόνου που πλέον χάνεται, σβήνει κάθε ελπίδα ανατροπής, αποφυγής της τουρκοποίησης της μισής Κύπρου.
Φωνή πικρής αλήθειας που δυστυχώς δαιμονοποιείται, αναθεματίζεται και απορρίπτεται από τους πλείστους πάσχοντες ηγέτες αυτού του τόπου. Και εδώ είναι και η απάντηση, γιατί υπέστη όλα αυτά τα δεινά ο Ελληνισμός της Κύπρου, πλήρωσε και πληρώνει, αλλά εδώ είναι και η απάντηση ότι δεν είναι μόνο οι ξένοι αίτιοι και φταίστες για τα δεινά και πάθη μας αλλά και οι μοιραίες, άστοχες, ανώφελες και καταστροφικές πολιτικές επιλογές των ηγετών μας. Χίλιες φορές μακάρι τα γραφόμενα να είναι λανθασμένη σκέψη, φαντασία, πλάνη και ψέματα και που αυτό θα σήμαινε βέβαιη, αδιάψευστη αποφυγή, ματαίωση όλων των δεινών του κυπριακού Ελληνισμού.

ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΥ
Λαογράφος

http://www.hellasforce.com/blog/category/ethnika/