Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όλοι αισιοδοξούν, γιατί είσαι μετριοπαθής. Εντούτοις, οι δηλώσεις σου για την Αμμόχωστο, το απευθείας εμπόριο, την ανεξαρτησία του ψευδοκράτους και την ισοτιμία του έναντι της Τουρκίας, του «νότου», δηλαδή των υπολειμμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΕΕ, το αεροδρόμιο Τύμπου, το λιμάνι Αμμοχώστου, τους υδρογονάνθρακες, τους εποίκους, την απαξίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και για «σκληρές» διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για όσους αγωνιούν όχι για μιαν οποιανδήποτε λύση που θα γεμίσει τα πουγκιά μας παράδες, αλλά για τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού μας.
Ο Έρογλου έλεγε ότι κάθε ψήφος προς αυτόν σημαίνει αποδοχή της Τουρκίας ως μητέρας πατρίδας, σημαίνει εγγυητικά δικαιώματα στην Τουρκία, σημαίνει «Κράτος» στα κατεχόμενα και σημαίνει ότι κανείς «Τουρκοκύπριος» δεν θα μετακινηθεί από «το σπίτι του» χάριν της λύσης, δηλαδή ούτε σπιθαμή εδάφους δεν θα επιστραφεί στους Ελληνοκυπρίους. Εσύ τότε μιλούσες πιο συγκαταβατικά. Αλλά πολύ φοβάμαι πως τώρα ερμηνεύεις πως κάθε ψήφος που πήρες σημαίνει την ανεξαρτησία του ψευδοκράτους. Άρχισες κι εσύ τον ζουρνά του Έρογλου.
Φαίνεται πως η άλλη πλευρά δεν θα αλλάξει χαβά και ήδη ο Ακιντζί υπερασπίζεται την κυριαρχία του «κράτους» του, αμφισβητώντας την Κυπριακή Δημοκρατία. Δηλαδή δεν προτίθεται να προσαρμόσει τις ανερμάτιστες απαιτήσεις της Τουρκίας στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου, για να φθάσουμε σε μια λύση που θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων σε όλη την επικράτεια της νήσου. Δεν έχω ψευδαισθήσεις για το πόσο δύσκολο έργο είναι τούτο και δεν θα ήθελα να αμφισβητήσω τις καλές προθέσεις του Ακιντζί. Που φυσικά δεν αρκούν. Δεν αρκούν για «την επιλογή λύσης», που έγραψε η «Guardian» σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των ψευδοεκλογών. Παρά την υπερβολή, τους έξαλλους πανηγυρισμούς, τους παραλογισμούς και τις υπερβολές που συνόδευσαν την εκλογή του Ακιντζί από πολλούς Ελληνοκυπρίους. Που εκλιπαρούν λύση, μια όποια λύση από όποιον Τούρκο βρουν μπροστά τους.
Κι εμείς εναγωνίως αναμένουμε την ποθητή λύση. Μια «ουσιαστική λύση που να αποκαθιστά μια Κυπριακή Δημοκρατία κυρίαρχη και με όλα τα δικαιώματα που έχει κάθε κράτος μέλος της ΕΕ και οι πολίτες του», όπως απαίτησε ο Έλληνας ΥΠΕΞ κύριος Νίκος Κοτζιάς από τον Μπαν κι Μουν. Απαίτησε ακόμη την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία. Και η μεν «Guardian» δεν διευκρίνισε σε τι είδους λύση αναφερόταν (ίσως και με παράκαμψη του κεκτημένου), οι δε ημέτεροι φανατικοί θιασώτες της άμεσης λύσης αγνόησαν προκλητικά τη δήλωση Κοτζιά.
Κάποιοι κάνουν κριτική στον Πρόεδρο Αναστασιάδη που δεν έσπευσε στα κατεχόμενα να παραστεί στους εορτασμούς και άψε-σβήσε να υπογράψει. Να βγει από την κατάψυξη, να σπεύσει να συναντήσει τον Μεσσία, να συγκατανεύσει, και στην ανάγκη να προβεί σε νέες υποχωρήσεις για να μη χαθεί το κελεπούρι.
Η νίκη του Μουσταφά Ακιντζί στις παράνομες εκλογές του ψευδοκράτους σίγουρα δημιουργεί ένα άλλο τοπίο. Είναι σαφές πως δεν εκπροσωπούσε την κυρίαρχη ιδεολογία της ισχυρής πολιτικής ελίτ των κατεχομένων, ούτε τη θέση της τουρκικής κυβέρνησης. Ελπίζω πως η στροφή του εκλογικού σώματος που καταγράφηκε δεν ήταν κατευθυνόμενη, δεδομένου ότι ποτέ δεν έφυγε από το προσκήνιο το σενάριο μιας σκηνοθετημένης κρίσης και δεδομένου ότι η επιστροφή στις συνομιλίες – όπως προγραμματίστηκε – χωρίς μιαν έστω εξωτερική αλλαγή στην τουρκική πλευρά, όπως είναι τελικά η εκλογή Ακιντζί, που προσπάθησε να κρατήσει κάποιες αποστάσεις από την Άγκυρα, σήμαινε άνευ όρων υποταγή των Ελληνοκυπρίων. Ο Ακιντζί έδωσε ήδη δείγματα γραφής της σκληρής πολιτικής που θα ακολουθήσει. Περιέγραψε αδρά τη λύση που επιθυμεί. Και επί τη βάσει των ολεθρίων συμφωνηθέντων στις 11 Φεβρουαρίου του 2014, οι δύο πλευρές παροτρύνονται για περαιτέρω αποφασιστικές υποχωρήσεις προς την επίλυση. Δηλαδή προς τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ανεξαρτησία του ψευδοκράτους, ό,τι κι αν λέει περί του αντιθέτου η ελληνοκυπριακή διαπραγματευτική ομάδα.
Θα μπορέσει ο Ακιντζί να κάνει την υπέρβαση; Να προχωρήσει σε συμφωνία για ουσιαστική λύση; Ή θα προσαρμοστεί στις εντολές της Άγκυρας; Μάλλον αυτό θα γίνει. Και πολύ φοβάμαι πως αν, ό μη γένοιτο, ο Ακιντζί μας απογοητεύσει, είτε υποτασσόμενος στην Άγκυρα, είτε κινούμενος προς την κατεύθυνση που προδιέγραψε ήδη, περί ανεξαρτησίας του ψευδοκράτους, και πάλι η ευθύνη θα φορτωθεί σε όσους ξεροκέφαλους θέλουν ανθρώπινα δικαιώματα. Από όλους εκείνους που ενώ τώρα πανηγυρίζουν για την εκλογή Ακιντζί, μέχρι πρόσφατα προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι οι Έρογλου και Ερντογάν είναι καλοί και ότι εμείς οι ανερμάτιστοι φταίμε. Γιατί αγωνιούμε πως οποιαδήποτε λύση δεν διασφαλίζει τα δικαιώματα του κυπριακού λαού στο σύνολό του, είτε θα είναι θνησιγενής και επικίνδυνη αν επιβληθεί στον λαό, είτε θα απορριφθεί αν ο λαός αφεθεί να εκφράσει τη θέλησή του.
Ελένη Θεοχάρους
http://hellasforce.com/category/ethnika/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου