ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΝΩΣΗ: Ιρανικό αγκάθι καρφώθηκε στις ΗΠΑ…

Η πυρηνική συμφωνία που υπέγραψε το Ιράν με τις ΗΠΑ και τις άλλες χώρες της διαπραγματευτικής ομάδας, θέτει στην κυβέρνηση των ΗΠΑ μία μεγάλη πρόκληση, που ουσιαστικά είναι αγκάθι μέσα στην αμερικανική κοινωνία.Ο Πρόεδρος Ομπάμα πρέπει να πείσει τους δικούς του Δημοκρατικούς και τους αντίπαλους Ρεπουμπλικάνους ότι «δεν παίρνει» τις ΗΠΑ να μην εφαρμόσουν τη συμφωνία διότι τώρα δεν έχουν απέναντί τους κάποιον «ακραίο Αχμαντινετζάντ». Επιπλέον, η εικόνα των ΗΠΑ και όλης της Δύσης έχει φθαρεί εξαιρετικά τα τελευταία χρόνια τόσο από τις επεμβάσεις τους σε διάφορες περιοχές χωρίς να δικαιολογείται η επέμβαση και στη συνέχεια να αποδεικνύεται ότι σε ψευδή στοιχεία στηρίχθηκε η «τιμωρία των κακών».
Οι ΗΠΑ έχουν χάσει το ηθικό προβάδισμα που είχαν επί Ψυχρού Πολέμου και πολλοί δυτικοί τις θεωρούν (μαζί με τη Γερμανία) ως τον μεγαλύτερο αποσταθεροποιητικό παράγοντα που μπορούν να ενεργοποιήσουν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, μέσω των χωρών-δορυφόρων τους για ικανοποίηση άνομων ιδιωτικών συμφερόντων. Η επίθεση κατά της Ελλάδας συνέβαλλε σε αυτή την αντίληψη.
Οι χώρες του Περσικού Κόλπου (που οι δυτικοί μετονόμασαν σε Αραβικό Κόλπο, όπως ανέχονται να Σκόπια να ονομάζονται «Μακεδονία») είναι το άλλο μέτωπο του Ομπάμα για να πειστούν ότι δεν κινδυνεύουν. Ότι δεν κινδυνεύουν οι ηγεσίες τους δηλαδή, τις οποίες οι ΗΠΑ έχουν ως μοναδικούς συμμάχους αν και δεν τα πάνε καλά στο θέμα της δημοκρατίας, θρησκευτικών ελευθεριών, κλπ. Τα δύο μέτωπα του Ομπάμα δηλαδή περιλαμβάνουν άτομα που δεν είναι ακριβώς η αφρόκρεμα της δημοκρατικότητας και διαλλακτικότητας.
Η γεωπολιτική σημασία του Ιράν σε συσχετισμό με την πολύ μεγαλύτερη σταθερότητά του, σε σχέση με τα φιλοαμερικανικά καθεστώτα του Περσικού Κόλπου και φυσικά την Τουρκία, υποχρεώνει τις ΗΠΑ να έχουν ένα ελάχιστο αποδεκτό επίπεδο σχέσεων και συνεργασίας, κυρίως τώρα κατά του Ισλαμικού Κράτους, που αποτελεί και πνευματικό εχθρό του Ιράν. Μέσα στο Ιράν όμως τα αισθήματα για τις ΗΠΑ δεν είναι ιδιαίτερα φιλικά αν και ο αμερικανικός τρόπος ζωής και ο «απλός Αμερικανός» δεν είναι το πρόβλημα αλλά η κρατική πολιτική των ΗΠΑ. Οι εικόνες που βλέπετε στους τοίχους της πρώην Αμερικανικής Πρεσβείας και σε κτίρια της Τεχεράνης, μιλούν από μόνες τους
Επιπλέον, το κοινωνικό υπόβαθρο στο Ιράν έχει πολιτισμική βάση τον περσικό πολιτισμό, δηλαδή έναν ιστορικό πολιτισμό, όπως ο κινεζικός, ελληνικός, ινδικός, ιαπωνικός κλπ και όχι τους νέο-βαρβαρικούς πολιτισμούς της δυτικής, κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, που πρακτικά είναι από τα γερμανικά βαρβαρικά φύλα όταν έκαναν τις επιδρομές στην Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Αυτοκρατορία, με διάφορες φυλές, όπως Γότθους, Νορμανδούς, Φράγκους κλπ, κατέλαβαν πολιτισμένες και ελληνικού πνεύματος περιοχές του Βυζαντίου αλλά δεν εκπολιτίστηκαν τελείως. Δεν είναι τυχαίο ότι ο όρος «βάρβαρος» που σήμαινε «αλλοδαπός» στην αρχαία Ελλάδα απέκτησε τη σημερινή σημασία του από τις βαρβαρικές επιδρομές των προγόνων των σημερινών δυτικοευρωπαίων και Αμερικανών. Όταν η απανθρωπιά των βαρβάρων έβγαλε μία νέα έννοια στην πάροδο του χρόνου, την έννοια του βαρβάρου. Όπως φαίνεται ότι στις μέρες μας θα γίνει με την έννοια του «αλλοδαπός» μετά από την οργανωμένη εισβολή λαθρομεταναστών.
Οι ΗΠΑ είναι μία συγχώνευση αυτού του νεοβαρβαρισμού με ακόμη λιγότερη Ιστορία και πολιτισμό, ενώ το Ιράν απλώς δεν συγκρίνεται. Συνεπώς όταν ένας ιστορικός πολιτισμός αντιστέκεται στο νεοβαρβαρισμό, δεν μπορεί παρά να κερδίσει. Άλλωστε το Ιράν είχε ως υποστηρικτές την Κίνα και τη Ρωσία. Η Κίνα από μόνη της είναι αρχαίος ιστορικός πολιτισμός όπως ο ελληνικός και η Ρωσία, μέσω της Ορθοδοξίας, έχει ενσωματωθεί στην διαχρονικότητα το ελληνικού πολιτισμού, διότι η Ορθοδοξία είναι θεϊκή αποκάλυψη σωτηρίας που μεταδίδεται, διατηρείται και εμποτίζει τον άνθρωπο με ελληνικά πολιτισμικά στοιχεία (γλώσσα, κλπ).
Συνεπώς, στο Ιρανικό Ζήτημα στις διαπραγματεύσεις είχαμε από την μία πλευρά μεγάλους ιστορικούς πολιτισμούς και από την άλλη τους σημερινούς νεοβαρβαρικούς «δυτικούς» πολιτισμούς. Και τελικά αποδείχθηκε ότι «ο παλιός είναι αλλιώς».