Kωνσταντινος Βαθιωτης
Ένα καλοστημένο πολιτικό παιχνίδι που παίζεται αενάως με τους ίδιους όρους
–Δεν έχω δίκαιο να λέγω, ανάθεμα εις την πολιτική;
– Πταίεις όμως και συ […] που ανακατεύθης εις αυτήν. Και συ και όσοι άλλοι μαζεύετε ψήφους και πιστεύετε εις όσα σας λέγουν.
– Το “συ φταις γιατί μ’ επίστεψες” άφησέ το εις τους λωποδύτες
του χρηματιστηρίου. Όσον ευκολώτερα πιστεύομεν και ταχύτερα λησμονούμεν,
τόσον μεγαλειτέρα είναι η ασυνειδησία εκείνων που μας απατούν. Όσον
πλέον κουτός, άκακος και απονήρευτος είναι ο λαός, τόσον περισσότερον
έπρεπε να τον συμπαθούν και να τον λυπούνται, αντί να νομίζουν πως η
κουταμάρα και η καλωσύνη του τους δίδει το δικαίωμα να τον γδαίρνουν ώς
το κόκκαλο, να τον καταδικάζουν εις την βρώμαν, την αρρώστιαν και την
ατιμίαν, να φέρνωνται μαζί του καθώς οι άκαρδοι εκείνοι καρραγωγείς που
σκοτώνουν τ’ άλογα από το πολύ φόρτωμα και το πολύ ξύλο για το λόγο που
δεν δαγκάνουν και δεν κλωτσούν. Αν έχης μέσα στο στήθος σου καρδιά και
όχι πέτρα, μη λες πως φταίει ο λαός, αλλά φώναξε μαζί μου: “Ανάθεμα εις
τους λαοπλάνους!”
(Εμμ. Ροΐδης, Το παράπονο του νεκροθάπτου)
Περισσότερα ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου